Wazegtie?

Verslaggever van ESPN: 'Blablablablafirsttimehereblablablahellofanimpressionblablabla?'Christian: 'Wazegtie?' Door Thijs Zonneveld.

Mocht u 1 minuut en 42 seconden over hebben: kijk dit filmpje even terug. U zult er geen spijt van krijgen.

Christian heet Kist van zijn achternaam. Hij is darter en doet voor het eerst mee aan het WK Darts. (Welk WK Darts weet ik niet precies; voor mijn gevoel is er tegenwoordig elke week een WK Darts.) Christian heeft een potje gewonnen en weet daarna niet wat hem overkomt. Hij begrijpt niet waarom al die toeschouwers iets van hem willen, hij begrijpt niet wat de verslaggever van ESPN allemaal van hem moet.

Ik had nog nooit van Christian Kist gehoord, maar ik ben in één klap fan. Eindelijk een sporter die na een overwinning niet alleen maar bezig is met ingestudeerde danspasjes, juichjes, toneelstukjes of weet ik veel wat. Eindelijk een vent zonder mediatraining.

En Christian heeft ook niet nog even snel een cursusje Engels gedaan toen hij hoorde dat het toernooi niet in het café in Vroomshoop was. Christian hoeft niet iemand anders na te doen. Christian is gewoon Christian. En Christian is gewoon blij omdat hij een potje darts heeft gewonnen.

Populair

Ooit, heel lang geleden, was darts heel populair. We kochten met z'n allen dartborden, we keken avonden lang naar een zwetende postbode, we schreeuwden ONE-HUNDRED-AND-EIGHTY!!! mee met die ene dikke microfonist waarvan ik de naam ben vergeten. En het mooiste van alles was natuurlijk dat je ook sporter bleek te kunnen worden als je honderdvijftig kilo woog en je hele leven in de kroeg had gehangen. Als Andy Fordham met zijn worstenvingertjes het kon, dan moest je het zelf misschien ook wel kunnen. Toch?

Maar na een paar jaar was de dartshype over. Mijn dartbord ligt ergens op zolder, de flites van mijn pijlen zijn gescheurd. Naar darts kijk ik nooit meer, en velen met mij, want darts veranderde van spelletje naar sport.

Balansbandjes

Barney was bezig met balansbandjes om beter te presteren, Co Stompé gaf zoveel clinics dat hij nooit meer op lijn 14 te vinden was en overal verschenen ineens sponsornamen. Vorig jaar sprak ik Andy Fordham op een Nederlands toernooitje. Hij zei: "Darts is darts niet meer. Het geld heeft alles verpest. Je moet heel veel trainen om mee te draaien in de top, er doen allemaal van die serieuze mannetjes mee en supporters smijten bier naar je als je een keer niet one-hundred-and-eigthy gooit. Ik vind er niks meer aan."

Gelijk heeft hij. Darts is geen sport om serieus over te doen. Het is en blijft een spelletje dat je in de kroeg doet – ook als er miljoenen mensen naar kijken en als je dankzij een paar pijltjes in de dubbel zestien nooit meer de post hoeft te bezorgen.

Darts heeft behoefte aan Christian Kisten. Hoe meer Christian Kisten, hoe beter. Boerenkinkels die andere mensen alleen verstaan als ze in hetzelfde accent spreken, en die wazegtie durven te zeggen tegen een kerel met een microfoon. Even een paar pijltjes gooien, biertje doen, en dan weer naar huis. Want het is niet meer dan het is. 

© NU.nl/Thijs Zonneveld

Laatst gewijzigd: 13-01-2012 05:48